Een moeilijk begin.

Zoveel heb ik te vertellen, zoveel zou ik willen opschrijven en zoveel zou ik met andere kunnen delen.

Zoals ik gevangen zit in mijn lichaam, zo ben ik ook een gevangenen van mijn verhaal. Wil wel maar kan het – nog- niet.

Gelijktijdig ben ik heel jaloers op de andere transgenders die haar verhaal wel met hun lief mogen delen. Ja ik heb een lief waar ik zielsveel van hou en ik hoop zij ook van mij. We kunnen na 42 jaar huwelijk niet zonder elkaar, geen moment.

Iets in ons huwelijk is anders als dat het zou moeten zijn. We praten wel met elkaar, maar er is geen gesprek. Boodschappen, huis verbouwen, materiƫle zaken, ja dat bespreken we wel. Een goed gesprek over, zeg maar onze psyche hebben we niet. Accepteren dat van mijn voorliefde om vrouw te zijn is met vallen en opstaan heel moeilijk, tolereren ja dat gaat goed. Binnens huis mag en kan ik vrouw zijn.

Hoe dit verder zal moeten gaan weet ik niet, was ik nog maar 25! Met 65 ziet de toekomst er toch heel anders uit.

Liefs, Marion

Advertisements